آيا ؟؟؟؟؟

 

 

آيا ؟

آيا من هنوز زنده ام و آيا تو هنوز اينجايي ؟

من خودم عارم مي آمد از خودم و بودنم در زماني كه بالاترين لذت را حس مي كردم كه حس مي كنم

و اما تو هنوز اينجايي

چرا به من اميدواري ؟ چرا رهايم نميكني تا در پس تاريكي تنها بميرم چرا رهايم نميكني هان ؟؟؟

چرا من ؟

چرا تو نه ؟

 

                               او را مي بينم

 

 

او را مي بينم ,  هر روز , هر صبح ,  قبل از خواب , گاهي هم در خواب

 

او را مي بينم كه موهاي سپيدش كمي زياد شده اند .

 

او را مي بينم كه صورتش كم كم ديگر توان فرار از چين و چروك را ندارد .

 

او را مي بينم كه توان تظاهر به پاكي را از دست مي دهد .

 

او را مي بينم كه افسوس گذشته هاي دور و نزديك را مي خورد .

 

او را مي بينم هنگامي كه قصد سفر دارد و نا توان است و مي ماند .

 

او را مي بينم هنگامي كه صدايش مي كنند و مي رود و نمي ماند پيش من .

 

او را مي بينم كه از دست خود ناراضيست و مدام سر من غر مي زند .

 

او را مي بينم اما اين اوست كه با من صحبت مي كند .

 

او را مي بينم ,  هر روز , هر صبح ,  قبل از خواب , گاهي هم در خواب

 

آينه من هر روز همانجاست .

نامه

 

هر آنچه مي خواهد به او بدهيد . ببينيد و ياد داشت كنيد تا بداند ما مي دانيم كه مي خواست چه كند

و او كه مي خواهد او را تصرف كند بي خيال دنيا شد با ناز و ما باز هم يادداشت مي كنيم تا بداند ما ميدانيم چه مي خواست و چه كرد

و هرگاه دفتر ما پر شد  او را بخوانيد تا بازگو كند در اين دفتر جه نوشتيم و او آنچه مي خواست بخواند را نخواهد يافت هرگز

 

 

بخشش  

 

مرا ببخش خدایم

عهدم را شکستم

بس که زیباست

آغوشش را بوییدن

بس که آرامم است

لمس تنش

بس که حسودم

به نگاه چشمانش

 

مرا ببخش عزیزکم

ببخش و بدان

عزیزترینی برایم

گفته بودم انگار

حضورت کافیست برایم

حضورت را می خواهم

بس که زیباست

صورتت وقتی لبانت

محو خنده عریانت می شود

 

مرا ببخش هرمزد

مرا ببخش و بدان

خودخواستی آغازی نو را

که سر انجامی ندارد

هر روزش آغازست برایت

ببخش و بدان

که اوست که فقط

برایت می ماند اگر

همانی باشی که هستی

 

و مرا ببخشید

ببخشید و بدانید

که هرمزد

بار دگر

عاشق شده

که بگویم

با صدای بلند

که فریاد می ماند انگار

که هرگز این حس را

قابل نبودم که تصور کنم

که درونم

با حضور کسی تا به این حد

گرم و روشن و روز مانند

بماند تا

بشناسانم حضورمان را

تا بدانند و درک کنند

احساسمان را

هم

هرمزد

آذر ۸۶

 

احساس امروزم

 

احساس امروزم

 

آقا جان

ایرادش چیه مگه ؟؟؟

اصلا کی میتونه ایراد بگیره

من که کاری نکردم

من فقط حس کردم

برای لحظاتی

خوشبختی را

که می پندارم باید همین باشد که من حس می کنم

پس

من دارم خوشبخت میشم ؟؟؟

یا خوشبخت هستم ؟؟؟

یعنی کی میشه دوباره ۱۸ ساله شد ؟؟؟

خدایا

ممنونم

 

او

 

 

او

 

نمی دانم شاید هم تلقین باشد

اما نه

چیزی هست

من که با خودم تعارف ندارم

کنارم که هست زمان را نمی فهمم .

او که هست انگار هرگز شب نبوده

او که هست من نیستم انگار

باز هم آغازی دیگرست ؟؟؟

او را دوست دارم

این را بی شک می دانم

 

 

 

 

شاید بتوانم

شاید بتوانم در این روز های تاریکمان رنگین کمانی بسازم برای مردی که لب نداشت

 

چند تا عکس

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

تیک تاک

 

تیک تاک

نه اصلا هم انگار  دیروز نبود

اما همش خاطره شد

موندنی و تعریف کردنی

خوش هم گذشت سخت هم بود

نتیجه هم داشت هم نه

چه میدونم

خلاصه pretending  یک ساله شد

 

 

 

 

 

 

بیا امیدوار باشیم

 

چه خوب شد که اینگونه شد

چه خوب شد که به نگاهم جواب داد

به نگاهش جواب دادم

برایم خواند

زیبای من

قدرت را می دانم

بدان که می دانمت

این منم من

تو که می دانی

تو شاید نشنیده باشی اما آواز مرابه زودی برای خود تکرار خواهی کرد

 

اگر آنی باشی که هستی